Over mij

Mijn naam is Saskia Vullers. Ik woon met mijn man en twee pubers in Sittard. Nadat ik zestien jaar lang les gegeven heb in creatieve vakken aan een ROC vond ik het tijd om mijn droom te volgen. Bij Het Moment in Amersfoort volgde ik de opleiding tot ritueelbegeleider bij afscheid en startte ik Leaf Ritueelbegeleiding en coaching.

Ik word zo blij van rituelen maken! Het is zo bijzonder om even tussen de tijd te staan middels een ritueel. Of dit nu bij een afscheid is, een nieuw begin, een naamgeving of om welke reden dan ook. Een ritueel heeft iets magisch en wordt, zonder uitzondering, door de betrokkenen als bijzonder en mooi ervaren. In rituelen is mijn creativiteit onuitputtelijk en ik vind het een eer om iets te mogen maken met en voor mensen.

Ik ben levenseinde doula of thanadoula, of soulmidwife. In deze hoedanigheid begeleid ik mensen in het laatste stukje van hun leven. Ik werk hierbij vooral op het emotionele en spirituele niveau. Wat wil je achterlaten? Wat moet er nog gezegd of gedaan worden? Welke rituelen kunnen een mooi levenseinde bieden. Hoe kun je van waken iets moois maken? Je kunt bij mij waakmanden en troostboxen kopen. Ik maak herinneringsdozen en schrijf levensboeken. Ook ben ik bedsidesinger.

Ik mag me, als een van de weinige ritueelbegeleiders in Limburg, gecertificeerd ‘dementievriendelijke ritueelbegeleider bij afscheid’ noemen. Vaak wordt het als moeilijk ervaren wanneer een partner, kind of andere dierbare van een persoon met dementie overlijdt. Wat moet je doen? Neem je mam mee? Vertel je ├╝berhaupt wel aan mam dat pap overleden is? En een aandeel van mam met dementie aan de uitvaart, zou dat ook kunnen? Mijn ervaring is dat er heel veel kan, en dat een persoon met dementie zeker kan (en misschien wel ‘moet’) worden betrokken bij de uitvaart van een dierbare. Natuurlijk moeten hiervoor wel de juiste voorwaarden geschapen worden. Ik bespreek dit graag met jullie.

Ik praat graag over de dood. Een onderwerp dat niet voor iedereen makkelijk bespreekbaar is. Toch merk ik, dat ik tijdens bijna iedere ontmoeting over de dood praat. Als ik vertel wat ik doe komen heel makkelijk verhalen naar boven. Verhalen die gaan over de dood van een dierbare. Vaak komen hier veel emoties bij kijken, maar dat mag. Ik vind niks gek en praat graag met je. En praten over de dood is altijd praten over het leven.

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top